Sinds augustus zit de doorgang tussen de Lamorinièrestraat en het Groen Kwartier op slot. Niet alleen ’s nachts, maar ook overdag. Vlaams Belang wilde weten wie dat besliste, op welke grond en waarom. We vroegen de stukken op, lazen tientallen mails, elf meldingsdossiers en een notariële akte, en legden de puzzel. Het antwoord op de eerste vraag verrast: in alle stukken die we kregen, staat geen enkel besluit van een bevoegd orgaan.
Een doorgang die de stad zelf wilde
Wie van het Groen Kwartier naar de Lamorinièrestraat wandelt, kon jarenlang de kortste en veiligste weg nemen: door de tuin van het sociaal centrum aan de Lamorinièrestraat. Voor schoolkinderen op weg naar de scholen in de buurt, voor ouders met een kinderwagen, voor buurtbewoners die liever niet langs parkings en leveringen lopen.
Die doorgang is geen toevalstreffer. Toen de stad het voormalige Militair Hospitaal omvormde tot het Groen Kwartier, gebeurde dat mee met Vlaamse stadsvernieuwingssubsidies. Een van de voorwaarden: de nieuwe wijk moest met fysieke doorgangen verbonden worden met de buurten errond.
In 2015 keurde de gemeenteraad daarom een erfdienstbaarheid goed op het terrein van het OCMW. Het doel stond er letterlijk in: een permanent toegankelijke doorgang met een openbaar karakter. In 2017 werd dat vastgelegd in een notariële akte. Die akte regelt ook wat er moet gebeuren als er veiligheidsproblemen opduiken. Dan zorgt de stad ervoor dat de poorten worden afgesloten én weer worden geopend. Het onderhoud van poorten en afsluiting is voor rekening van de stad.
Met andere woorden: de oplossing voor overlast stond al op papier. Sluiten ’s nachts, openen overdag, op kosten van de stad.
Jaren zonder grote problemen
Jarenlang zorgden sleuteldragers ervoor dat de poorten overdag open en ’s nachts dicht gingen. In de zomer van 2025 werd die dienst stopgezet. De doorgang bleef daarna drie maanden dag en nacht open, waarna politie, sociaal centrum en partners de situatie evalueerden.
De conclusie was duidelijk. Geen overlast door sluikstort, geen lawaaioverlast door jongeren, geen klachten bij de politie. De doorgang mocht permanent open blijven.
April: twee meldingen, één vraag
Begin april 2026 komen er twee meldingen binnen bij de stad. Een bewoonster meldt dat de poort niet meer ’s avonds dichtgaat en dat hangjongeren er de nacht doorbrengen. Enkele dagen later geeft de wijkagent een melding door van een aanpalende bewoner die vreest dat men via de doorgang ’s nachts in zijn tuin kan.
Beide meldingen vragen hetzelfde: doe de poort opnieuw ’s nachts dicht. Geen van beide vraagt een permanente sluiting. Dat is belangrijk, want in de stukken die we kregen, vinden we geen enkele melding van een bewoner die dat wel vraagt.
Het district neemt het initiatief
Op 13 april komt de doorgang ter sprake in het districtscollege, volgens de districtssecretaris in een informele bespreking. Een districtsschepen brengt er klachten van buren aan. Het college geeft opdracht de buurtregie te contacteren, en nog dezelfde dag vraagt de districtsadministratie de stedelijke diensten de deur opnieuw ’s nachts te sluiten.
Een week later gaat het een stap verder. Als er geen oplossing komt, laat het district weten, is het college voorstander om de deur af te sluiten. Op de vraag of daarmee opnieuw sluiten en openen bedoeld wordt, of een permanente afsluiting, volgt het antwoord: als het moet kiezen tussen permanent open en permanent dicht, kiest het district voor permanent dicht.
Van deze besprekingen bestaan geen notulen, geen nota en geen besluit. Vlaams Belang districtsraadsleden David Rosenberg en Kristof Luypaert vroegen inmiddels om verduidelijking aan het districtscollege.
Een dossier zonder eigenaar
Intussen proberen de stedelijke diensten uit te zoeken wie eigenlijk over de doorgang beslist. De correspondentie leest als een estafette waarbij niemand het stokje wil vasthouden. Tussen half april en eind mei schrijven verschillende diensten minstens vier keer "dat niet duidelijk is wie hierover mag beslissen". De ene dienst wijst naar de andere als beheerder of uitvoerder. Een slot wordt vervangen zonder dat de coördinatoren weten door wie.
Op 7 mei volgt een overleg. Daar wordt afgestemd om de doorgang permanent te sluiten, op basis van de inbreng van onder meer politie, partners, het sociaal centrum en het district. Het personeel van het sociaal centrum ziet het niet zitten om de poorten zelf elke dag te openen en te sluiten.
Van ’s nachts dicht naar altijd dicht: "Dat is de goedkoopste oplossing"
Half mei lijkt de juiste oplossing nog binnen handbereik. De akte en het besluit van de OCMW-raad uit 2015 duiken weer op, met de bepaling dat de stad de poorten sluit en opent. De partners, het district inbegrepen, verwachten op dat moment dat de doorgang ’s avonds dichtgaat.
Een week later is dat van tafel. Automatische sloten zouden te duur zijn en storingsgevoelig. Kostenramingen zitten niet in de stukken. Wat overblijft, is de goedkoopste optie: de achterpoort aan de kant van het Groen Kwartier gewoon dicht. Intern wordt die keuze verdedigd met het argument dat ze niets kost en dat het personeel van het sociaal centrum er niets voor hoeft te doen.
Er wordt nog een extra tuinpoort voorgesteld, en een plan om de tuin opnieuw privaat te maken voor het OCMW. De stad zou juridisch laten nagaan of daarvoor een besluit van de gemeenteraad of de OCMW-raad nodig is. Van die juridische toets vinden we in het dossier geen spoor.
Uiteindelijk wordt het een ‘proefsluiting’ van drie maanden. In de week van 16 augustus gaat de achterpoort op slot. Een formeel besluit van het college, de gemeenteraad of de OCMW-raad vinden we nergens.

Tussen de vraag van het district om de poort ’s nachts te sluiten (13 april) en de keuze om de achterpoort altijd dicht te houden (26 mei) liggen zes weken.
De buurt protesteert, en krijgt drie verschillende verklaringen
De buurtbewoners van het Groen Kwartier werden vooraf niet ingelicht en werden voor een voldongen feit gezet. In de opgevraagde dossierstukken ontbreekt elk spoor van een bewonersbrief of van een aankondiging, alleen een bord aan de poort. De reactie liet niet lang op zich wachten. Tussen eind augustus en eind oktober kwamen er minstens negen meldingen binnen tegen de sluiting, van acht bewoners en zelfs van een stadsmedewerker.
Wie om sluiting vroeg, vroeg een poort die ’s nachts dichtgaat. Wie protesteerde, deed dat pas toen de poort ook overdag dicht bleef.
De bezwaren zijn telkens dezelfde. Kinderen konden langs deze trage weg veilig naar school wandelen. Het voorgestelde alternatief via Het Pakt loopt langs een parking, autoverkeer, leveringen en terrassen. Een melder herinnert eraan dat de stad zelf een voetgangersprogramma heeft dat net zulke verbindingen wil versterken.
Wie een antwoord kreeg, kreeg ook niet altijd hetzelfde verhaal. Het ene antwoord meldt dat het OCMW heeft beslist de doorgang drie maanden niet meer open te stellen. Een ander antwoord, van dezelfde districtsdienst, zegt dat het OCMW niet langer kan ondersteunen. Nog een ander spreekt van een proefproject vanwege klachten over overlast. De proef duurt volgens het ene antwoord drie maanden, volgens het andere vier. Verschillende meldingen bleven volgens de stukken zonder inhoudelijk antwoord.

Paul Cordy vergeet de rol van het districtscollege te vermelden
Op 14 september antwoordde Paul Cordy (N-VA) namens het districtscollege op de schriftelijke vraag van ons districtsraadslid David Rosenberg, dat de vraag om sluiting kwam van meerdere buurtbewoners. Hij verwees daarbij enkel naar de bepaling dat de stad de poorten kan afsluiten.
Wat niet in het antwoord van de Antwerpse districtsburgemeester stond: dat de akte de stad ook opdraagt de poorten weer te openen. Dat de gemeenteraad een permanent toegankelijke doorgang wilde. En vooral: dat een lid van het districtscollege zelf in april de zaak had aangekaart en had laten weten dat het de toegang liever permanent dicht dan permanent open zag. Tien dagen voor dat antwoord had de districtsadministratie nochtans een volledig overzicht van de afspraken gekregen.
“In het antwoord op mijn vraag had de districtsburgemeester het volledige verhaal moeten vertellen”, reageert David Rosenberg. “Het college schreef dat bewoners om sluiting vroegen en dat er werd beslist. Dat het college zelf mee aan de kar trok, vergat hij te vermelden.”
De districtsraad van 16 november
Op basis van de stukken die Vlaams Belang via inzagerecht had verkregen, interpelleerde David Rosenberg het college in de districtsraad van 16 november. Hij diende een voorstel in dat beantwoordde aan de verzuchtingen van alle bewoners: de doorgang overdag opnieuw openen met een nachtelijke sluiting, en geen definitieve sluiting zonder formele beslissing van een bevoegd orgaan en zonder dat de bewoners vooraf worden gehoord.
Districtsburgemeester Cordy bevestigde in de districtsraad van 16 november dat het college advies had gegeven om af te sluiten. Hij noemde dat “een standaardantwoord dat wij ook in andere dossiers reeds hebben gegeven”. Tegelijk benadrukte hij dat het district niet bevoegd is en dat het in wezen om “een burgerrechtelijk geschil” zou gaan tussen “de ene bewoner” en de andere. Hij vond het “zeer ongezond” dat het district “partij gaat kiezen tussen de ene klagende buur tegenover de andere klagende buur”.
Dat is opmerkelijk. In april koos het districtscollege wel degelijk partij, op basis van klachten die alleen mondeling in het 'informele college' werden aangebracht. Nu het om de bezwaren van de rest van de buurt gaat, is het district plots niet meer bevoegd.
Het Vlaams Belang voorstel werd verworpen met 19 stemmen tegen, 11 onthoudingen en 2 stemmen voor. De meerderheid van N-VA, CD&V en Vooruit stemde tegen. Groen, PVDA en Anders onthielden zich, hoewel PVDA de vragen in de raad zelf ‘terecht’ noemde. Het Vlaams Belang was dus de enige oppositiepartij die het opnam voor de belangen van de buurtbewoners.
“De partijen die zich graag profileren als partijen van de voetganger en de schoolroute, lieten de buurt in de steek”, zegt fractieleider Kristof Luypaert. “Veiligheid en een open buurt zijn geen tegenstellingen. De akte met daarin de erfdienstbaarheid toont hoe het kan: ’s nachts dicht, overdag open.”

Overzicht van het aantal gedocumenteerde meldingen over de sluiting van de doorgang naar 't Groen Kwartier: informatie op basis van dossieranalyse van de ter inzage opgevraagde stukken door David Rosenberg
Wat er nu op het spel staat
Eind november loopt de proefperiode af en volgt een evaluatie. Welke criteria daarvoor gelden, wie eraan deelneemt en of de bewoners die bezwaar maakten gehoord worden, blijft onduidelijk. Een evaluatie zonder nulmeting dreigt bovendien vast te stellen dat er geen indringers meer waren. Bij een poort die dicht zit, zegt dat weinig.
Er is ook een harde datum. Volgens de akte kan het OCMW de erfdienstbaarheid enkel opzeggen aan het einde van elke termijn van tien jaar, met een jaar opzegtermijn. Wil het OCMW van de doorgang af tegen december 2027, dan moet die opzeg uiterlijk rond 11 december 2026 gebeuren. Dan verdwijnt de doorgang niet voor drie maanden, maar voorgoed.
Vlaams Belang volgt dit dossier op, ook in de gemeenteraad
De districtsburgemeester verwees in de districtsraad zelf naar het stedelijke college en de OCMW-raad. Daar ligt de bevoegdheid, dus daar zetten wij het dossier verder. Onze gemeenteraadsfractie stelt vragen aan het stadsbestuur over wie de afsluiting besliste, op welke rechtsgrond, waarom de stad haar eigen verplichting uit de akte niet nakomt, welke alternatieven en kostenramingen er waren, en of er voor 11 december een opzeg van de erfdienstbaarheid wordt voorbereid. We vragen ook de cijfers op: hoeveel meldingen van inbraak, diefstal, vandalisme, geweld en overlast er werkelijk waren, vóór en na de afsluiting.
Ook in het district is het laatste woord hierover nog niet gezegd. In een nieuwe schriftelijke vraag vraagt David Rosenberg de betrokken districtsschepen hoe de klacht die in april in het college werd aangebracht, precies binnenkwam, via welk kanaal, van hoeveel bewoners, en waarom ze niet via de gebruikelijke meldingskanalen werd behandeld.
“Wij nemen de veiligheid van de buren ernstig. Daarom vragen we wat de akte zelf voorschrijft: de poort ’s nachts dicht en overdag open”, zegt David Rosenberg die zelf in het Groen Kwartier woont. “Maar een publieke doorgang die de gemeenteraad permanent toegankelijk wilde, sluit je niet zomaar af omdat het goedkoper is, zonder besluit en al zeker niet zonder de buurt te horen.”
“We bijten ons hierin vast tot de poort overdag weer open is”, zegt Kristof Luypaert. “Het bestuur koos de makkelijkste uitweg en wees daarna naar een ander. Wij blijven vragen stellen tot iemand de verantwoordelijkheid neemt.”
Woont u in de buurt of gebruikt u de doorgang? Laat ons weten wat de afsluiting voor u betekent via mail aan David.Rosenberg@antwerpen.be.